Vandaag is een drukke dag met veel korte sessies. Gelukkig was er vanochtend nog wel tijd om even een half uur aan het zwembad te liggen voor de reis naar het congres weer aangevangen moest worden. Het is nu even lunchpauze en we hebben al een fijne sessie van Rob Verschoor (oppergoeroe en Sybase Senior Evangelist) achter de rug over de clusterversie van onze mooie database systemen. Ik zal er niet al te veel over uitweiden, maar in ons geval lijkt het me voorlopig nog niet aan de orde. We clusteren al lekker raak op OS niveau en kunnen wel lekker wachten tot de ASE-CE echt klaar ontwikkeld is.

Het meest bizarre van vandaag was de groente bij de lunch. Het ziet eruit als bloemkool maar is blauw. Volgens mij is er in de natuur niet zoveel blauw en als het al blauw is kan je het beter niet proberen te eten. Ach, het smaakte wel en bleek een Peruaanse groente te zijn. Wat de Peruaanse dame bij ons aan tafel zelf niet wist maar de bediening wel liet uitleggen. Ach, ze woont immers in Zweden, dan vergeet je zulke details. Ik ben hier nog niet eens een week en ben al vergeten hoe aardappels smaken.

Vanavond hebben we een showtje in een hotelletje wat meer richting binnenstad. Vandaar ook de titel van vandaag. Vanaf het congres worden we met bussen daarheen gebracht. Hoe ik vandaar ooit weer terugkom in mijn achterbuurthotel is vooralsnog een enorme uitdaging. Wellicht via de Stratosphere om nog een foto te maken van mijzelve aan de C-bar voor Chris. Glaasje rose in de hand…

Op persoonlijke noot nog even de hartelijke felicitaties aan Evy die vandaag, 7 augustus, jarig is. De groeten aan Sriwati die inmiddels weer blijkt te kunnen lopen. Aan de collega’s die het fort nu bewaken ook groeten en het vriendelijke verzoek om bij hun zondagwerkzaamheden niets verkeerd te doen zodat wij, dan net terugkerend van negen tijdzones verderop, niet hoeven bij te springen.

Brrrr. Het is koud hier binnen. Ik ga even buiten op het terras zitten en wat verder netwerken in het warme zonnetje. Vandaag luchtvochtigheidsgraad rond de 50%. Het is wat zwaarder om buiten te wandelen dan eergisteren toen dat nog rond de 20% lag. Ik heb nog een half uur voordat de volgende lezing begint.

One Response to “Donderdag – Le reve, Wynn”

Evert Jan

August 8th, 2008 - 6:51 am

Eigenlijk zouden jullie die nachtelijke werkzaamheden best kunnen doen! Met jullie jetlag lijkt het dan gewoon overdag voor jullie!! :D

En inderdaad, Sriwati loopt weer gewoon vrij rond. Gelukkig maar, want we begonnen ons natuurlijk al zorgen te maken.

In other news… nee laat ook maar, anders wordt je weer jaloers…

Veel plezier nog en tot snel!

Leave a Reply