Axel’s weblog

Helaas hebben we in ons appartement geen wifi netwerk ter beschikking, ook niet met wat extra hackwerk. Dus ben ik maar een dagje mee met de parachutespringers naar het vliegveld. Hier hebben we wel internet.

Het weer is na een paar stormdagen weer veel beter geworden. Erg heet zelfs. Maar daar ben ik voor op vakantie. Het dorp zelf is niet veel te doen, of had ik dat al geschreven? Ik ben nog steeds druk aan het vervellen op mijn schouders, maar met veel smeren voor de nog onbeschadigde oppervlaktes bouw ik nog steeds aan meer kleur.

Veel heb ik dus ook niet te vertellen. Ik doe heel erg rustig aan, lees enorm veel (ik ben al bijna door de boekenvoorraad heen) en drink ‘s avonds een roseetje. Heerlijk allemaal.

Wat zal ik er van zeggen? De reis hiernaartoe was best pittig omdat we 14 juli voor de boeg hadden. Uiteindelijk hebben we dan toch de 1000 kilometer in 14 uur gedaan.

Het weer is echt zomervakantieweer. Het is warm en zonnig. De eerste dag was het nog niet heet en lekker wat bewolkt. Dezelfde avond wam ik er achter dat je dan toch rood aan kan lopen. Het eerste lichte zonnebrandje was daar. Vanaf daar hebben we ge-3-en druk gesmeerd op de kreeftman na. Ik noem geen namen maar ik was het niet.

Tot zover even. Op een derde van de vakantie.

Zo, tas is ingepakt en ik ben al electronisch ingecheckt. Ik ben er klaar voor! Zodadelijk met het openbaar vervoer richting Schiphol voor een lang weekeinde Istanbul. Het doel is de derby Fehnerbahce tegen Galatasaray te gaan bekijken maar als we er dan toch zijn is het leuk om er een reisje van te make. Uiteindelijk hebben we geboekt voor zes dagen en is het plan om een klimaat dat net wat beter is dan het Amsterdamse naast sport ook nog wat cultuur op te doen.

Ik weet niet hoe de internetfaciliteiten in ons hotel zijn en hoe dik de internetcafés gezaaid zijn. Als dat meevalt kan je hier tot de 13de november (Jenny en Renske’s verjaardag!) mijn avonturen meebeleven. Op een afstand. Terwijl ik zwalk tussen feestvieren en ontspannen.

Veel plezier! 

Mijn HP Ipaq 6510 heeft een ingebouwde gps ontvanger en werd standaard geleverd met de navigatiesoftware van het Nederlandse TomTom. Om zo snel mogelijk te kunnen herkennen waar ik me op de planeet Aarde bevind is er nog een extra tooltje geinstaleerd: A-GPS. Dat download in de standaard instellingen voor iets meer dan twee dagen  vooruit allerhande informatie over waar de gps-satelieten te verwachten zijn. Twee dagen is niet veel als ik een lang weekeinde in het buitenland ben en geen zin heb om dat per gprs te updaten tegen kosten die de pan uit rijzen. Op zoek naar een tweak dus.

Eerst even de Mobile Registry Editor gedownload. Dat is freeware en wijst zichzelf. Instaleren, Ipaq per activesync aansluiten en opstarten. Navigeer naar HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Global Locate|Lto Manager\Files en vind daar de sleutelwaardes RemotePath_0 en RemotePath_1 die beiden beginnen met 2day. In elk geval bij mij. De url waar A-GPS zijn data vandaan haalt staat daar ook vermeld. Hoewel er een directory 10day bestaat is die helaas tegenwoordig niet meer gratis beschikbaar dus doe ik het maar met de 7day versie sinds een half uur geleden. De bovengenoemde sleutelwaardes even aanpassen van 2day naar 7day was genoeg. Dan even op de Ipaq zelf de download initieren haalt nu langer geldige lijstjes op.

Dit alles met dank aan Tom die me er op attent maakte dat de HTC Diamond Touch Pro standaard al de zevendaagse voorspellingen gebruikt.

Lang zal ze leven, mijn lieve moeder! Vandaag ga ik de hele dag taart eten en feest vieren. En het weekeinde heb ik dan de tijd om wat opvoedkunde los te laten op mijn petekindje.

Wat heb ik gisterenavond weer genoten van mijn heerlijke auto. Ik heb nog even wat bezoek meegenomen voor mijn mama en we zijn lekker laat vertrokken om een lege weg te hebben en ik kon heerlijk doorrijden. Dat was een goed geinvesteerd pak geld dat ik begin augustus mijn Franse limousine heb laten voorzien van een nieuwe APK.

Vandaag, 21 augustus 2008 vieren we de eerste vermaandag van Marijke. Het schatje is op 21 juli precies op haar uitgerekende datum ter wereld gekomen. Zover ik vernomen heb in blakende gezondheid en hopelijk net zo lief als haar oudere zusje.

Door wat kleinigheden als een tripje voor de baas naar Las Vegas is het er nog niet van gekomen om mijn oogappeltje zelf in levende lijve te gaan aanschouwen. Haar trotse papa heeft me wel een foto gestuurd van toen ze echt nog maar net ter wereld was gekomen.

Met zo’n lieve mooie petemoei als zij heeft en de grote tuin waar ze mag gaan opgroeien kan dat eigenlijk niet meer misgaan. Ik moet er op korte termijn eens zelf wat mooie foto’s van gaan maken. De petemoei die zegt zelf al drie kinderen te hebben maar nog steeds het lichaam van een 21-jarig fotomodel heeft zal Marijke vast overladen met liefde en wijze levenslessen. Ik moet maar een boekje zoeken waaruit ik kan leren wat een goede peetvader zoal moet doen behalve op de visitekaartjes ook nog “Godfather” te laten zetten.

Cathe en Tommie: goed gedaan en gefeliciteerd. En Justine: voorzichtig met je kleine zusje hoor…

Het is zondag. Ik ben alweer een week terug. Net zo lang terug als ik weggeweest ben. Dat was een zware week hoor. Het idee was om maandag gewoon om half negen weer aan mijn bureau te zitten en daar bij te komen. Nou, dat is mislukt. Ik sliep weliswaar de nacht prima door maar de ochtend ook. Om elf uur was ik ongeveer wakker geloof ik.

De rest van de week ging veel beter. Ik werd weliswaar vaak rond een uur of drie wakker met een hongergevoel, maar met een glas water weer het bed ingestapt sliep ik meestal wel goed door. Toch is het nog een keer misgegaan en werd ik weer pas om kwart over tien wakker.

Het plan voor dit weekeinde was dus om goed uit te slapen, goed uit te rusten en dat hele geneuzel van jetlag achter met te laten. Toen ik vrijdag nog even een borrel ging halen met wat kornuiten heb ik ook gezegd dat ik tegen tien uur naar huis wilde. Om een lang verhaal kort te maken stond de klok op half vier toen ik thuis kwam. Zonder fiets die ik had uitgeleend aan iemand die niet met de tram naar huis kon omdat die al een tijdje niet meer reden. Ik kon trouwens ook niet met de tram naar huis. Een mooie avond. Als het goed is ga ik de foto’s er nog van ontvangen.

Zodadelijk dus maar op tijd naar bed en opmaken voor een nieuwe week slecht slapen vanwege consignatiediensten. Je moet het er maar voor over hebben.

Dat was lastig vanmorgen, het vroege opstaan. Maar gelukt. Na de dagelijkse lange reis zaten we om half negen plaatselijke tijd alweer te luisteren naar een verhaal uit de categorie gevorderden. Dat was erg pittig om bij te houden, maar zeer leerzaam. Daar nog twee zulke relatief korte sessies achteraan en inmiddels ben ik stuk, heb mijn lunch al achter de kiezen en ben klaar met inchecken. Mooi dat we dat tegenwoordig online kunnen doen.

Ze zijn hier de boel al aardig aan het afbreken. De internetterminalshoek zal ook binnenkort aan de beurt zijn. Afgezien van het feit dat ik vanaf nu enorm aan de drank kan gaan omdat ik niets meer hoef te leren en daardoor deze teksten niet meer kan bijwerken heb ik er ook weinig mogelijkheid meer toe. Zondagmiddag lokale Amsterdamse tijd ben ik weer thuis. Gelieve niet te bellen, faxen of langs te komen want ik ben dan waarschijnlijk niet de gezelligste persoon te wereld.

Veel collega’s waren de laatste voordrachten aan het volgen met hun gepakte koffers al bij zich en zijn inmiddels op weg naar het vliegveld. Ik ben veel nieuwe mensen tegen gekomen, heb met ze gepraat ook nog en heb er veel van geleerd. Het is een aanrader voor eenieder.

Tot ziens!

Vandaag is een drukke dag met veel korte sessies. Gelukkig was er vanochtend nog wel tijd om even een half uur aan het zwembad te liggen voor de reis naar het congres weer aangevangen moest worden. Het is nu even lunchpauze en we hebben al een fijne sessie van Rob Verschoor (oppergoeroe en Sybase Senior Evangelist) achter de rug over de clusterversie van onze mooie database systemen. Ik zal er niet al te veel over uitweiden, maar in ons geval lijkt het me voorlopig nog niet aan de orde. We clusteren al lekker raak op OS niveau en kunnen wel lekker wachten tot de ASE-CE echt klaar ontwikkeld is.

Het meest bizarre van vandaag was de groente bij de lunch. Het ziet eruit als bloemkool maar is blauw. Volgens mij is er in de natuur niet zoveel blauw en als het al blauw is kan je het beter niet proberen te eten. Ach, het smaakte wel en bleek een Peruaanse groente te zijn. Wat de Peruaanse dame bij ons aan tafel zelf niet wist maar de bediening wel liet uitleggen. Ach, ze woont immers in Zweden, dan vergeet je zulke details. Ik ben hier nog niet eens een week en ben al vergeten hoe aardappels smaken.

Vanavond hebben we een showtje in een hotelletje wat meer richting binnenstad. Vandaar ook de titel van vandaag. Vanaf het congres worden we met bussen daarheen gebracht. Hoe ik vandaar ooit weer terugkom in mijn achterbuurthotel is vooralsnog een enorme uitdaging. Wellicht via de Stratosphere om nog een foto te maken van mijzelve aan de C-bar voor Chris. Glaasje rose in de hand…

Op persoonlijke noot nog even de hartelijke felicitaties aan Evy die vandaag, 7 augustus, jarig is. De groeten aan Sriwati die inmiddels weer blijkt te kunnen lopen. Aan de collega’s die het fort nu bewaken ook groeten en het vriendelijke verzoek om bij hun zondagwerkzaamheden niets verkeerd te doen zodat wij, dan net terugkerend van negen tijdzones verderop, niet hoeven bij te springen.

Brrrr. Het is koud hier binnen. Ik ga even buiten op het terras zitten en wat verder netwerken in het warme zonnetje. Vandaag luchtvochtigheidsgraad rond de 50%. Het is wat zwaarder om buiten te wandelen dan eergisteren toen dat nog rond de 20% lag. Ik heb nog een half uur voordat de volgende lezing begint.

Vandaag is de zwaarste dag tot nu toe. Mijn eerste workshop, het vervolg van gisteren, begon al om kwart voor tien. Als je bedenkt dat ik voor die tijd nog eerst aan het zwembadje moet hangen bij het hotel en dan nog bijna drie kwartier moet forensen snap je dat ik vol met stress ben.

Waar we gisteren drie onderwerpen hebben behandeld waarvan twee door absolute toppers in kennis en voordracht begon het vandaag wat traag. De hele theoretische achtergrond van de optimizer en het hoe en wat van het onstaan van queryplans is nodig om te weten, maar minder leuk luisterwerk dan de voordracht van Mark Mumy. Na de twee theoretische sessies van voor de lunch (die is net achter de kiezen: wraps en cola. Pringles stonden er ook) gaan we nu zodadelijk verder met het toepassen van de net opgedane kennis. Wakker blijven doen we zonder probleem want het is vreselijk koud binnen. Wat een goed idee was dat van mij gisteren om een longsleeve shirt aan te doen. Nu heb ik het in een dun t-shirtje maar wat koud.

We hebben zojuist ook de kaartjes opgehaald voor de special event. Kunnen de donderdag niet de kroeg in omdat we eerst nog naar een show in Wynn moeten. Le reve <- met een dakje op de re. Ik wil dan gewoon op mijn hotelkamer zitten studeren op wat ik gehoord heb overdag :-p

Het minglen met collega’s is ook erg leerzaam. We merken dat het merendeel van de mensen die we spreken minder hoeft te woekeren met de machinerie, maar dat ze meteen ook veelvouden aan data te verwerken hebben. Ik zie een mooie kans weggelegd voor als ik terug ben. Ik wil ten minste een nieuwe server met een stel quadcores er in en meer dan 100 GB aan ram. Als de achterblijvers alvast een bestelformuliertje in willen vullen zou vriendelijk zijn. Reden is “voor testdoeleinden”. Hehe.

Tot zover, ik moet weer even wat gaan leren.